Kuntug’mish va Xolbeka timsollariga rejali isho ushbu saytda joylashtirildi. Bularni diqqat bilan o’qib chiqing. Undan foydalanishni maqul ko’rsangiz undan foydalaning.
Kuntug’mish va Xolbeka timsollariga rejali isho
1.Kuntug’mush Xolbeka haqida qanday biladi.
2.Kuntug’mushning Zangar Yurtiga jo’nashi.
3.Kuntug’mushning cho’ldagi sarguzashtlari, va podshox bo’lishi va bahtli bo’lishi
No‘rg‘ay podshosi davrida uning faqat bitta o‘g‘li bo‘lgan, ismi Kuntuğmush edi. U yoshligidan turli ilm-hunarlarni o‘rganishga kirishdi. O‘n to‘rt yoshga kirgunga qadar kasb-hunarlarni egalladi, undan keyin esa miltiq otish, nayza tutish, qilich chopish kabi jang san’atlarini mukammal o‘rgandi. Kuntuğmushda o‘ttizdan ortiq yigiti bor edi va ularni doim yonida yuritar edi.
Zangar podshosi Buvraxon esa ikki vazirga ega edi — Shoir vazir va Tohir vazir. Shoir vazirning qizi Xolbeka va Tohir vazirning o‘g‘li Xolmo‘min aka-uka edilar. Xolbekaning ovozi o‘n to‘rt yoshga kirganidan keyin butun olamga tarqaldi, u juda chiroyli va husniga teng keladigan yo‘q edi. Xolbeka sovchilarga qattiq shart qo‘ydi: agar yutsa, tegadi; yutqizsa, o‘ldirardi. Shu tarzda u barcha sovchilarni rad etdi va ularni o‘ldirib yubordi. Keyinchalik Xolbeka qirq kanizi bilan ko‘shk ustiga chiqdi.
Kuntuğmush uni ko‘rib, “Tegsa ham olaman, tegmasa ham olaman” deb sovchi qo‘ydi, lekin ularga rad javobini berdi. Podsho ham bunday sovchi qo‘yganlarni o‘ldirishni buyurdi. Shu voqealar ortidan to‘rt besh yil o‘tdi.
Bir kuni Kuntuğmush va Xolbeka uyquda bir-birlarini tushlarida ko‘rishib, bir-birlariga uzuk taqib qo‘yishdi. Uyqudan uyg‘ongach, hayajon bilan kimga aytishni bilmasdilar. Xolbeka bu sirni kanizi Bahragulga aytdi. Bahragul esa qizning rasmi va sochini sandiqka solib, daryoga tashladi. Uch-to‘rt kundan keyin Kuntuğmush ov paytida shu sandiqni topdi, ochib ko‘rib, hayratga tushdi.
Shundan so‘ng uning otasi tabiblarni chaqirdi. Shoir vazir esa Kuntuğmushning sevgisidan shubhalanib, uni sharob ichirib, ko‘zini ochdi. Kuntuğmush ota oldida o‘z dardini ochiq aytdi, sevgisi va qizning jamolini maqtadi. Otasi buni tushunib, qizning rasmini ko‘rib, rozi bo‘ldi va unga tillo hamda qirq yigit sovg‘a qildi.
Kuntuğmush Zangar yurtiga qaytib, bazm-u nard o‘ynab, suhbat qildi. Ammo Buvraxon ularni tutib, o‘ldirmasdan, otni dumidan bo‘g‘lab cho‘lga yubordi. U yerda qush terini teshib, ularni qutqarib, ular tog‘ga yetib borishdi va uch-to‘rt yil u yerda yashashdi. Xolbeka homilador bo‘lib, ikki farzand dunyoga keltirdi.
Bir kuni karvon o‘tib ketayotib, Kuntuğmush ko‘zga tushdi. Karvondagi xasis Azbarxo‘ja uni hiyla bilan qattiq joyga yubordi va Xolbekani o‘ziga olib ketdi. Ularni ortidan borar ekan, bir bola bo‘ri tomonidan olib ketildi, ikkinchisi daryoda suzayotganida baliq tomonidan yutib yuborildi. Shu paytda Buvraxon vafot etdi.
Bolalar esa Xolmo‘min tomonidan boqildi. Baliq tomonidan yutilgan bola Mohiboy, bo‘ri olib ketgan bola Gurkiboy deb ataldi. Bir kuni Kuntuğmushning qo‘ylari o‘g‘irlanib, ular dorga osildi. Onasi buni ko‘rib, tomdan o‘zini tashladi va hushidan ketdi. Kuntuğmush Xolbekani ko‘rib, bolalarini ozod qilib, ularni yaxshi kiyintirdi.
Kuntuğmush Zangar ahliga qirq kun toy berdi va oxirida Zangar podsholigini Xolbekaning akasiga topshirdi. Xolmo‘min esa ularga kanizaklar berdi. Shu bilan ular sog‘-salomat No‘rg‘ay shahriga yetib, u yerda tinch hayot kechirdilar.
Inshoning manosi
Ushbu doston sadoqat, sevgi, jasorat va sabr-toqat timsoli hisoblanadi. Kuntuğmush va Xolbeka o‘rtasidagi muhabbat barcha qiyinchiliklarga qaramay davom etadi. Ular oilaga, vatanparvarlikka sodiq bo‘lib, turli sinovlardan o‘tib, yakunda baxtli hayotga erishadilar. Doston insoniyatning chinakam insoniy qadriyatlarini — mehr, sadoqat va adolatni yuksak darajada ko‘rsatadi. Shuningdek, dostonda sadoqat va jasoratning qanchalik muhim ekanligi, qiyinchiliklarga dosh berish va mehr-oqibat bilan yashash lozimligi ta’kidlanadi.
Tavsiya etamiz : Alpomish dostoni haqida insho
